Op herhaald bezoek bij André.....

Op 13 april van dit jaar bezocht ik André voor een luisterbezoekje . Omdat hij onlangs z'n Infinity Kappa 9 speakers verving voor de Infinity Renaissance 90 leek het mij zinvol om te bekijken of m'n review op bepaalde punten aangepast moest worden. Op zondag 9 juni reden André en ik, gelijk na het bezoek aan Otto, naar z'n huis om z'n nieuwe aanwinst te gaan beluisteren

".......laag over het tapijt komt de bas als een golf de kamer door, om vervolgens driftig m'n maag te gaan masseren en ten slotte de laatste energie door m'n ribbenkast af te voeren! Yes, zo behoort het intro in het nummer met de toepasselijke titel "Deep in your heart" van de cd "Light to dark" van Ronny Jordan te klinken!!"

Tien minuten eerder komen André en ik de woonkamer binnenwandelen. Ik loop bijna tegen de grote Kappa's op, die achter de eettafel zijn "weggefrummeld" en kijk automatisch opzij om de nieuwste aanwinst, de Infinity Renaissance 90, te verkennen. Goh, ze zijn toch wel een stukje kleiner!

Ik schat ze ongeveer 1,25 mtr. hoog tegen de ca. 1,60 mtr. van de Kappa's. Wel zijn de kasten van de Renaissance wat dieper. Ze zijn in sjiek zwart fineer uitgevoerd, hoewel André ze liever weer in het "bruin" van de Kappa's had gehad!
Op mijn verzoek gaat het front er af....

De Renaissance, doet het zoals je ziet, met één woofer minder dan de Kappa's.
Toch gaat het laag, althans op papier, dieper door (tot 27 Hz) dan de Kappa's.

Hier nog een close-up van de midden (EMIM)-en (EMIT) hoogtoner van de Renaissance 90...

Oké, we gaan weer verder met luisteren! Haal de vlammenwerpers maar weer te voorschijn, want ik kom even met een superlatief: "het spreekwoordelijke gordijn wordt omhooggetrokken"!
Waar ik in m'n vorige review opmerkingen had vanwege het wat donkere timbre, de soms wat "vermoeide" klank en de wat te ver naar achteren geplaatste stemmen, dit in vergelijking met m'n eigen Thiel CS 3.6, maakt deze speaker dit grotendeels goed! Ik herken nog steeds het typische Infinity geluid, maar de Renaissance 90 klinkt duidelijk wat opener, strakker en dynamischer.
Let wel, de Kappa 9 wordt door sommigen op het Hifi.nl-forum als "café-stamper" bestempeld, maar dit is volkomen onterecht!
Ik vind de Kappa een uitstekende performer, maar de opvolger is gewoon beter, punt!

We gaan verder met het nr. It's a hard world van de HDCD van Supertramp - Something never change. Het klinkt prachtig, wel merk ik dat micro-details iets minder uit de verf komen dan m'n referentie.

Leo Kottke met het nr. Corinna corinna doet het ook goed. Het stuntelige gezang van Leo wordt op de juiste hoogte en positie geplaatst, je hoort de vingers over de snaren wrijven!

André was de vorige keer duidelijk onder de indruk van de jonge blues-zanger Keb'Mo' en ikzelf wordt dit keer niet teleurgesteld. De zanger doet nu duidelijk een stap naar voren, het laag klinkt en voelt subliem en het nummer wordt gevoelig en muzikaal gebracht, precies zoals ik het hebben wil!

We luisteren vervolgens naar wat nummers van Nils Lofgren (Acoustic live), Fourplay (Four) en Lee Ritenour (Alive in LA). Uiteraard wordt ook weer wat gedraaid van Pat Metheny en Laurie Anderson (die cd moet ik hebben, trouwens!!)
Ik kan het wel blijven beschrijven, maar het klinkt allemaal gewoon erg fraai en gemakkelijk. Een set om uren naar te luisteren!!

Heb ik dan helemaal niks negatiefs te melden? Nee, eigenlijk niet, maar als ik direct vergelijk met m'n Thiels dan mis wat micro-detaillering, wat authoriteit en wat lucht om stemmen en instrumenten.

Bij het livenummer "Night rhythms" van Lee Ritenour ontbrak nèt de ambiance en de stage zoals ik die gewend ben. Maar nogmaals, dit constateer ik niet als negatief maar gewoon als verschil!

Concluderend vind ik de set van André echt super en de Renaissance 90 is een serieuze upgrade van z'n set!